De methodiek van een familieopstelling

Om een opstelling te kunnen laten plaatsvinden hebben we een groep nodig met een minimum aantal deelnemers (12 tot 16 personen).
De opsteller verkent eerst in samenspraak met de begeleider zijn innerlijke vraag/levensthema waar hij vastzit. Vervolgens kiest hij uit de deelnemers een representant voor zichzelf en voor al diegenen die bij zijn innerlijke vraag horen (familie, gezinsleden, relaties,…). Hier zijn geen echte familieleden voor nodig.
Als de opsteller de gekozenen intuitief in de ruimte heeft opgesteld naar het innerlijke beeld dat hij van hen meedraagt, gebeurt er een wonderlijk fenomeen: de gekozenen krijgen toegang tot de gevoelens en lichamelijke gewaarwordingen der echte personen. Ze “worden” in de opstelling werkelijk de vader, moeder of broer van de opsteller.
Meestal heeft zo’n representant een zeer klaar beeld hebben van de verhouding tussen de familieleden, of ze op de juiste plaats staan, of er iemand ontbreekt.
De begeleider stemt zich dan af op datgene wat er in de opstelling zichtbaar wordt. Door herschikking van de posities der representanten en het erbij halen van ontbrekende (uitgesloten!) personen wordt getracht een optimale herordening te vinden. Het dan benoemen in respect van wat onuitgesproken was, brengt de natuurlijke liefdesstroom terug op gang.
Uiteindelijk wordt de opsteller zelf in de herstelde constellatie gehaald. Op deze juiste plek is het dan mogelijk om de verstrikkingen los te laten en de liefdesstroom toe te laten en zelf te ervaren. Hier is er een diepe vrede en dankbare verbondenheid met alle andere leden van het systeem. Het uitsluiten van wat te pijnlijk was is gestopt: dingen zijn aanvaard en uitgesproken, alles heeft zijn plaats gekregen. Door de herordening kan het familiesysteem eindelijk een bron van kracht worden.
Een uiterst ingrijpende en helende ervaring, die erg lang kan nawerken en de ziel toestaat op een andere, beter gesitueerde wijze in het leven te staan.